![\"\"](\"http:\/\/gus.no\/blogg\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/DSC01831-300x200.jpg\")
Spr\u00e5ket er utruleg viktig for bengalarane. Det er faktisk ein viktig \u00e5rsak til at det eksisterer eit Bangladesh i dag. (Du kan sikkert google Bangladeshisk historie..) Bare det at me kan seie enkle ting som \u00abApni kemon achhen?\u00bb\u00a0 (korleis har du det?), \u00abAmi bhalo achhi\u00bb (eg har det bra) og \u00abAmar naam\u00bb (Mitt namn er) gjer bengalarane storforn\u00f8yde!<\/p>\n
Bengalarane er ogs\u00e5 kjempeivrige etter \u00e5 l\u00e6re oss bengali. S\u00e5 Bangladesh er definitivt landet for spr\u00e5kentusiastar. Leilegheita til Gladstone og Priya ligg ikkje s\u00e5 langt unna ein spr\u00e5kskule, s\u00e5 n\u00e5r me flytter dertil, skal me ta nokre spr\u00e5ktimar der.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/gus.no\/blogg\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/DSC01888.jpg\")
\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nTrafikken i Dhaka er eit kapittel for seg sj\u00f8lv, du trur det faktisk ikkje f\u00f8r du ser det. Med v\u00e5re norske auge ser det ut som om det finnes ein regel og eit unntak; dersom ingen politimann bestemmer kven som kan k\u00f8yre, k\u00f8yrer den som kan og alle har ansvar for \u00e5 ikkje krasje i dei forran (akkurat som i slal\u00e5mbakkar).<\/p>\n
P\u00e5 vegane finn ein alt fr\u00e5 bussar og lastebilar til vanlege bilar til sm\u00e5 gr\u00f8nne motorsykkeltaxiar (CNG) og sykkelrickshawar. Og for \u00e5 toppe det heile\u2026. Gangfelt finnes nokre plassar, men INGEN bruker dei, folk berre g\u00e5r over vegen.<\/p>\n
Ein kan tenkje seg att det er masse ulukker i eit slik \u00abkaos\u00bb, men det er faktisk ikkje tilfelle. Sj\u00f8lv om INGEN held 3-sekundersregelen og \u00ab10-feltsvegar\u00bb her er like breie som 6-feltsvegar i Noreg, har me enno ikkje sett nokon som har skada seg. Alle som ferdes i trafikken i Dhaka er utruleg dyktige. Det er s\u00e5 imponerande korleis dei kjem seg fram i det totalkaoset som trafikken ser ut som.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/gus.no\/blogg\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/DSC01850.jpg\")
\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t![\"\"](\"http:\/\/gus.no\/blogg\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/DSC01862-1-e1516824395242.jpg\")
\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t![\"\"](\"http:\/\/gus.no\/blogg\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/DSC01883.jpg\")
\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\tP\u00e5 fredag fekk me vera med p\u00e5 Normisjonstaben sin piknik til ein Safaripark eit stykke nord for Dhaka. Der fekk me sj\u00e5 sjiraffar, l\u00f8ver, flodhest, svanar og sj\u00f8lvsagt nasjonaldyret i Bangladesh, Bengalsk tiger. Elefantriding var ogs\u00e5 noko dei av oss som ville fekk pr\u00f8va seg p\u00e5.<\/p>\n
Men sj\u00f8lv om det var mange fine dyr, blomster og trer i parken var kanskje den st\u00f8rste attraksjonen for mange av parkens bes\u00f8kjande dei tre kvite folka som gjekk rundt i parken. Me fekk s\u00e5 mange sp\u00f8rsm\u00e5l om folk kunne f\u00e5 ta selfie med oss at me tilslutt landa p\u00e5 at me ikkje har lyst til \u00e5 bli kjendisar.<\/p>\n
P\u00e5 pikniken fekk me v\u00e5rt f\u00f8rste ordentlege bangla-m\u00e5ltid og etter \u00e5 ha konkludert med at det ikkje var det enklaste i verda \u00e5 ete kylling med skei og alt blei s\u00e5 grisete pr\u00f8vde me oss med h\u00f8gre hand, slik som bengalarane. Det var ikkje vanskeleg, men ein blei litt grisete, noko som eigentleg ikkje gjorde noko, d\u00e5 venstrehanda ikkje skal brukast til mat og dermed er rein til \u00e5 ta i andre ting.<\/p>\n
Livet i Dhaka er b\u00e5de spennande og utfordrande, men berre for \u00e5 gjere det heilt klart \u0986\u09ae\u09b0\u09be \u098f\u099f\u09bf \u09aa\u099b\u09a8\u09cd\u09a6 \u0995\u09b0\u09bf Me likar det!<\/p>\n